Miron Zarycki (Lwów), Koherencje i adherencje Cantora

(Ponieważ treść tego referatu była drukowana w Transactions of the American Mathematical Society, Vol. 30, No. 3. p. t.: Allgemeine Eigenschaften der Cantorschen Kohärenzen, podajemy tu tylko wyniki referatu bez dowodów.)

1. Oznaczmy literą C przestrzeń, w której leżą wszystkie rozpatrywane tu zbiory, znak Ac niechaj oznacza dopełnienie zbioru A, zaś Ak jego koherencję (zbiór punktów skupienia zbioru A należących do A).

Zbiór Ak czyni zadość następującym niezależnym od siebie pewnikom:

Ik : Ak + Bk ⊂ (A + B)k; IIk : Ak ⊂ A; IIIk : Ackck = Akckc.

2. Opierając się na tych wzorach można udowodnić następujące ogólne własności pojęcia koherencji:

1k : Gdy A ⊂ B,to Ak ⊂ Bk, 2k : (AB)k ⊂ AkBk, 3k : 0k = 0, 4k : Ck = C, 5k : Ack ⊂ Akc, 6k : (A − B)k ⊂ Ak − Bk, 7k : Akckk = Ackckck, 8k : Akkck = Akckckc.

3. Gdy na dowolnym zbiorze A wykonywać będziemy dowolną skończoną ilość razy operacje Ak i Ac w dowolnym porządku, to każdy otrzymany w ten sposób zbiór będzie identyczny z jednym i tylko jednym ze zbiorów zawartych w następujących tablicach (Znak A → B oznacza to samo co A ⊂ B.):

A → Ackc → Ackkc → Ackkkc → … Ak → Ackck → Ackkck → Ackkkck → … Akk → Ackckk → Ackkckk → Ackkkckk → … Akkk → Ackckkk → Ackkckkk → Ackkkckkk → … ⋮ ⋮ ⋮ ⋮ Ac → Akc → Akkc → Akkkc → … Ack → Akck → Akkck → Akkkck → … Ackk → Akckk → Akkckk → Akkkckk → … Ackkk → Akckkk → Akkckkk → Akkkckkk → … ⋮ ⋮ ⋮ ⋮

Wszystkie zbiory zawarte w obu tablicach są w ogólnym wypadku między sobą różne i nie zachodzą między niemi żadne inne związki, prócz podanych w tych tablicach.

4. Oznaczmy przez Aan = Akn−1 Aknc n-tą adherencję zbioru A. Akn oznacza tu n-tą koherencję zbioru A. Pochodną zbioru A oznaczmy przez Ad.

Można teraz udowodnić dwa następujące znane twierdzenia:

I. Każdy zbiór A można rozłożyć na następujące części nie posiadające elementów wspólnych (dla dowolnego naturalnego n):

A = Aa1 + Aa2 + ⋯ + Aan + Akn .

II. Twierdzenie W. H. Younga i L. E. J. Brouwera:

Aan ⊂ Aamddla m < n.

5. (Treść tego ustępu nie była ogłoszona we wspomnianej nocie Trans. of Amer. Math. Soc.; znajduje się ona w pracy p. t.: Pochodna i koherencja zbiorów abstrakcyjnych, Rozprawy Tow. Naukowego im. Szewczenki we Lwowie, tom XXVII (w języku ukraińskim).) Koherencja określa się przez pochodną przy pomocy następującego wzoru Ak = AAd. Nie można jednak określić w podobny sposób pochodnej przez koherencję, t. zn , że gdy na dowolnym zbiorze A wykonywać będziemy operacje Ak i Ac i gdy będziemy tworzyć logiczne sumy i iloczyny otrzymanych w ten sposób zbiorów, to w ogólnym wypadku nie otrzymamy takiego zbioru, który byłby identyczny ze zbiorem Ad.

Można jednak określić pochodną przez koherencję w następujący sposób:

Punkt a jest elementem pochodnej Ad, gdy jest on zawarty w {A + (a)}k.

Zbiór A jest zamknięty, gdy z relacji a ∈{A + (a)}k wynika, że: a ∈ A.

Zbiór A jest w sobie gęsty, gdy z relacji a ∈ A wynika, że: a ∈{A + (a)}k.

Domknięcie Ar zbioru A można określić przez koherencję w następujący sposób:

a ∈ Argdy: a ∈ A + {A + (a)}k.