Stanisław Ruziewicz (Lwów), O funkcjach spełniających uogólniony warunek Lipschitz’a

Weźmy pod uwagę układ równań funkcyjnych:

f(x + k g ) = ak + bkf(x),k = 0,1,…,g − 1,

gdzie g jest liczbą naturalną ≥ 2, zaś liczby ak i bk spełniają dla k = 0,1,…,g − 1 warunki:

|bk| < 1,bg−1 = 1 −∑ i=0g−2b ia0 = 0,ak = ∑ i=0k−1b i

Istnieje jedna i tylko jedna funkcja ograniczona w przedziale (0,1), spełniająca powyższy układ równań; funkcja ta jest ciągła w tym przedziale.

Dobierając odpowiednio liczby bk, otrzymujemy funkcje ciągłe o różnych osobliwościach.

W szczególności, dobierając do dowolnej liczby dodatniej a < 1 odpowiednie liczby bk, otrzymujemy funkcję, spełniającą nierówność

|f(x) − f(y)| < M|x − y|a,(M jest stałą), (1)

a nie posiadającą dla żadnej wartości x pochodnej (ani skończonej, ani nieskończonej) (Por. S. Ruziewicz, Sur les fonctions satisfaisant à la condition de Lipschitz généralisée, (Annales de la Soc. Pol. de Math., T. VII, 1928).).

Dalej, istnieje funkcja f(x), spełniająca nierówność

|f(x) − f(y)| < M|x − y|⋅|log|x − y||,

nie posiadająca dla żadnej wartości x skończonej pochodnej.

Wreszcie przez odpowiedni obiór liczb bk otrzymujemy dla każdej liczby dodatniej a < 1 funkcję rosnącą, spełniającą warunek (1), a posiadającą pochodną 0 wszędzie, z wyjątkiem pewnego zbioru miary Lebesgue’a zero (Por. S. Ruziewicz: Un exemple d’une fonction continue croissante ayant presque partout la dérivée nulle. (C. R. de séance de la Soc. des Sciences et des Lettres de Varsovie XX, 1928)).