Krzysztof Szajowski

Portret użytkownika Krzysztof Szajowski

Informacje osobiste

Strona www
http://www.im.pwr.wroc.pl/~szajow
Nazwisko
Szajowski
Imię
Krzysztof
Notka biograficzna

Prof. dr hab. inż. Krzysztof Józef Szajowski urodził się w 1950 roku w Zwierzyńcu na Zamojszczyźnie. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Zamościu w 1968 roku złożył egzaminy wstępne na Wydział Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. Za namową prof. Stanisława Gładysza, Kierownika Studium Podstawowych Problemów Techniki, zdecydował, że będzie studentem nowopowstającego Wydziału Podstawowych Problemów Techniki. W 1973 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera matematyka tego wydziału z wyróżnieniem. Doktorat obronił w 1980 roku w Instytucie Matematyki PWr na podstawie rozprawy „Wybrane problemy optymalnego zatrzymywania ciągu zmiennych losowych” napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Stanisława Trybuły. Habilitację uzyskał w roku 1996 na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki PWr na podstawie rozprawy „Optymalne strategie w grach z zatrzymywaniem procesów”. Tytuł profesora nauk matematycznych otrzymał w 2014 roku.

Przez cały okres pracy zawodowej, czyli od roku 1973, Krzysztof J. Szajowski związany jest z Politechniką Wrocławską. Od roku 2000 jest profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Matematyki na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki (od 18 kwietnia 2005 r. Instytut zmienił nazwę na Instytut Matematyki i Informatyki). W roku akademickim 1989-1990 odbywał staż w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W okresie 10.1990-06.1991 był zatrudniony jako visiting research assistant w Delft University of Technology. W latach 1998-2008 by jednoczenie profesorem w wyższych szkołach zawodowych: Wyższej Szkole Biznesu NLU w Nowym Sączu (1998-1999), PWSZ w Legnicy (2000-2004), Wyższej Szkole Zarządzania „Edukacja” we Wrocławiu (2005-2008). W semestrze letnim 2003 roku był wizytującym profesorem w Department of Statistics, Purdue University, West Lafayette, USA, a w 2008 roku w konkursie na semestralne stanowisko badawcze uzyskał pozycję docenta w Instytucie Matematycznym PAN.

W pierwszym okresie po studiach intensywnie poszukuje tematyki badawczej. Uczestniczy w pracach seminarium prof. Barbary Rokowskiej oraz zespołu prof. Stanisława Trybuły. Pierwsza jego opublikowana praca dotyczyła oszacowania liczby ortogonalnych kwadratów łacińskich, który to problem w tym czasie był intensywnie badany. Głównymi dziedzinami zainteresowań badawczych Krzysztofa Szajowskiego są jednak sekwencyjne problemy decyzyjne takie jak optymalne zatrzymanie ciągów losowych, sterowanie systemami stochastycznymi oraz gry związane z obserwacją ciągów stochastycznych i ich zatrzymywaniem (w tej tematyce napisał swoją rozprawę habilitacyjną). Między innymi rozważa problemy sekretarki z modyfikacją celu przez podejmującego decyzję. Poszukuje obserwacji, które są określonymi statystykami pozycyjnymi. Od około 1990 roku do swoich badań włącza gry, a w szczególności gry z zatrzymaniem, które zostały wprowadzone przez Dynkina w latach sześćdziesiątych jako uogólnienie problemów optymalnego zatrzymania i zastosowane później w różnych modelach w ekonomii i teorii zarządzania. Modelowanie racjonalnych wyborów stanów obserwowanego procesu przez dwóch podejmujących decyzję jest kłopotliwe przez to, iż w każdym momencie do dyspozycji jest jeden stan, a cele są tego rodzaju, iż zwykle obserwowany stan jest pożądany przez obu. Rozpatrywał klasę gier dwuosobowych o sumie zerowej (z Radzikiem) i niezerowej (z Ravindranem) związaną z obserwacją ciągu zmiennych losowych i wyborem optymalnego momentu zatrzymania. W pracy z Ravindranem (1992), zakładając pierwszeństwo decyzji o akceptacji pierwszego gracza, dowodzi istnienie punktu równowagi Nasha poprzez redukcję do gry Dynkina. Ten wynik, zarówno w tej pracy jak i również samodzielnej pracy (1992), zastosowany jest do pewnych wersji problemu sekretarki. W tym cyklu prac najważniejsza jest publikacja z roku 1994, w której podana jest konstrukcja punktu równowagi Nasha dla gier dwuosobowych o sumie niezerowej z zatrzymaniem procesu Markowa. Podany w pracy model, bardziej precyzyjny od podejścia zastosowanego wcześniej przez Fushimi (1981), otworzył możliwości wyjaśniania subtelności w grach ze stopowaniem tego typu. Wprowadzone w tej pracy podejście pozwala na sformułowanie uogólnionych rozwiązań gier ze stopowaniem (selekcje punktów równowagi o zadanych własnościach). Trudność w racjonalizacji jest powodowana dużą liczba rozwiązań (punktów równowagi), których gracze nie mogą wykorzystać bez komunikacji między sobą. W tym okresie prowadzi również analizę wyznaczania optymalnych taktyk dla problemów optymalizacyjnych zwanych stopowaniem pól losowych (prace z Różańskim). Rozwiązania tych zagadnień, w wielkim uproszczeniu, polegają na wyznaczeniu odpowiedniego równania typu Bellmana lub układu równań tego typu i starannej ich analizie. Asymptotyczne zachowania rozwiązań wymagają aproksymacji równań różnicowych równaniami różniczkowymi. W tym też okresie rozważał inne modele optymalnego zatrzymania ciągów losowych i gier, w których gracze operują momentami zatrzymania jako strategiami, a w których klasa momentów zatrzymania jest istotnym podzbiorem wszystkich momentów zatrzymania dopuszczalnych w zagadnieniu (prace z Neumannem, Porosińskim i Sakaguchim). Innym tematem, wykorzystującym metody optymalnego zatrzymania ciągów zmiennych losowych, jest zagadnienie wykrywania momentu zmiany (,,rozregulowania”) w rozkładach ciągów zmiennych losowych. Zajmował się również adaptacyjnym sterowaniem układów liniowych (prace z Trybułą i Porosińskim) i hybrydowych (prace z de Koningiem).

W ostatnim czasie koncentruje swoje badania na problemie komunikacji graczy i strukturze strategii równowagi w grach sterowanych różnymi procesami stochastycznymi. Między innymi analizował różne warianty wypłat w zadaniach optymalnego zatrzymania dla procesu ryzyka z kilkoma ich kategoriami, gry z wyborem momentu zatrzymania przez wielu graczy z wykorzystaniem kooperacyjnych gier prostych (z Yasudą) oraz modele ze skorelowanymi równowagami (prace z Ramseyem). Prowadził dalsze badania nad poznaniem struktury optymalnych momentów zatrzymania od różnych elementów modelu, założeń o zatrzymywanym ciągu i funkcji wypłaty. Pokazał postać strategii dla problemu sekretarki z niemonotoniczną funkcją celu, również gdy strumień zgłoszeń jest zgodny z procesem Poissona i gdy jest dwóch podejmujących decyzję (prace z Suchwałko). Analizował zadania optymalnego zatrzymania procesu ryzyka (z Mućkiem i Karpowicz). Kontynuuje badania dotyczące problemu sekwencyjnego wyznaczania punktu zmiany rozkładu w ciągach stochastycznych. Uzyskał znaczące rezultaty dla różnych kryteriów oceny jakości podejmowanych decyzji (prace z Sarnowskim).

Prof. Szajowski brał udział w Centralnym Projekcie Badań Rozwojowych 02.05 ,,Problemy rozwoju maszyn roboczych ciężkich” w latach 1986-1996. Wspólnie z dr. hab. inż. Wojciechem Kordeckim zaproponował oryginalne podejście do zdefiniowania stanu gotowości urządzenia technicznego w oparciu o metody teorii grafów. Zaproponował zastosowanie modelu punktu zmiany do wykrywania stanów wskazujących na potrzebę diagnostyki i konserwacji urządzenia technicznego. Współpracował z zespołem prof. dr. hab. Tomasza Kręcickiego w modelowaniu lokalizacji raka krtani i predykcji skuteczności leczenia w zależności od tej lokalizacji. Wraz z dr inż. Joanną Jarosz-Nowak prowadził modelowanie skutków leczenia schizofrenii przy różnych planach terapeutycznych w ramach V Ramowego Programu Unii Europejskiej. Projekt obejmował pięć państw (w Polsce był kierowany przez prof. dr. hab. med. Andrzeja Kiejnę).

Autor lub współautor ponad 60 (ponad 20 z listy filadelfijskiej) artykułów naukowych, cytowania których odnotowano w MathSciNet ( przez 23 autorów), oraz w ISI Web of Knowledge (przez 30 autorów). Najbardziej znaczące z nich to [1]-[6].

Jest promotorem w sześciu przewodach doktorskich. Tematyka rozpraw dotyczy różnych zagadnień analizy procesów stochastycznych, optymalizacji i statystyki.

Wyjątkowo dużo czasu poświęcił organizacji pracy Instytutu Matematyki Politechniki Wrocławskiej pracując na stanowiskach zastępcy dyrektora w okresie (1996-2000) i dyrektora (2000-2002) oraz członka różnych komisji Rady Wydziału i Rady Instytutu. Wprowadzał Instytut Matematyki w latach 90-tych XX wieku w świat cyfrowy z Internetem i komputerami. W tym czasie entuzjastycznie witał wspomaganie pracy matematyków oprogramowaniem do obliczeń symbolicznych i poszerzenie zakresu kształcenia studentów kierunku matematyka o takie umiejętności. Od wielu lat prowadzi wspólnie z różnymi matematykami (Andrzej S. Nowak, Tadeusz Radzik, Zdzisław Porosiński, Anna Jaśkiewicz) seminarium ,,Modele Stochastyczne - Optymalizacja - Teoria Gier''

Podstawowa działalność dydaktyczna Krzysztofa Szajowskiego to wykłady dla studentów różnych kierunków studiów inżynierskich na wszystkich wydziałach Politechniki Wrocławskiej. Największy wysiłek kieruje na kształcenie studentów i doktorantów Wydziału Podstawowych Problemów Techniki przez oferowanie wykładów monograficznych, głównie z probabilistyki i badań operacyjnych oraz statystyki. Jest autorem skryptu „Statistics and Decision Methods”. Działalność naukowo-dydaktyczna, naukowa i organizacyjna prof. Krzysztofa Szajowskiego została uznana przez władze uczelni nadaniem Złotej Odznaki Politechniki Wrocławskiej (1998) oraz przyznaniem na wniosek Uczelni Srebrnego Krzyża Zasługi (1999) i Medalu Złotego za Długoletnią Służbę (2009). Wielokrotnie nagradzany za działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną przez władze Politechniki Wrocławskiej. Otrzymał nagrodę Ministra (1981) za doktorat.

Krzysztof Szajowski jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Pełnił w Oddziale Wrocławskim funkcje skarbnika (2 kadencje), prezesa (2 kadencje), delegata na walne zgromadzenie przez trzy kadencje. Aktualnie jest wice prezesem PTM. Przez kilkanaście lat współorganizował kolejne edycje konkursu na najlepszą pracę studencką z teorii prawdopodobieństwa i zastosowań matematyki, organizowany przez Oddział Wrocławski PTM i pracował w jury tego konkursu. Od kilku lat jest członkiem redakcji Matematyki Stosowanej, a od stycznia 2012 roku jej Redaktorem Naczelnym. Bierze aktywny udział w pracach Komisji Nauczania Matematyki Polskiego Towarzystwa Matematycznego (w latach 2008-2014 był przewodniczącym tej komisji). Aktywnie uczestniczy w pracach International Society of Dynamic Games (był członkiem rady naukowej tego towarzystwa w latach 2006-2010 oraz współredagował Annals of Dynamic Games wydawany przez ISDG) oraz International Society of Mathematical Sciences (dawniej Japanese Association of Mathematical Sciences) gdzie jest członkiem redakcji Scientiae Mathematicae Japonicae (dawniej Mathematica Japonica). Od ponad 25 lat współpracuje z Mathematical Reviews i Zentralblatt für Mathematik.

W różnych okresach życia miał różne hobby: wędkarstwo, krótkofalarstwo, turystykę (w tym rowerową w gronie przyjaciół) i żeglarstwo. Słucha muzyki klasycznej, ale wysoko ceni muzykę ludową. Dużo czasu w przeszłości poświęcił na zgłębienie fotografii analogowej czarno-białej a współcześnie śledzi rozwój fotografii cyfrowej.

Wybrane prace:
[1] K. Szajowski. Double stop by two decision makers. Adv. Appl. Probab., 25:438-452, 1993.
[2] K. Szajowski. Markov stopping game with random priority. ZOR-Mathematical Methods of Operations Research, 39:69-84, 1994.
[3] K. Szajowski, Optimal stopping of a discrete Markov process by two decision makers. SIAM J. Control and Optimization, v.33, No 5 (1995), 1392-1410.
[4] Karpowicz, K. Szajowski: Double optimal stopping of a risk process, Stochastics, 79 (1-2), pp. 155-167, 2007.
[5] D. M. Ramsey and K. Szajowski. Selection of a correlated equilibrium in Markov stopping games. Eur. J. Oper. Res., 184(1):185–206, 2008.
[6] K. Szajowski: On random numbers of disorders, Probab. And Math. Stat. 31(1): 17-45, 2011.

Władze PTM

Zarząd Główny
Członek Zarządu Głównego

Oddział

Oddział
Wrocławski

Historia

Posiada konto przez
8 lat 22 tygodnie